<p><iframe src="//www.youtube.com/embed/Ylz3LjNrWVc" width="560" height="314" allowfullscreen="allowfullscreen"></iframe></p>
<p>📽️ Bizi Bekliyorlar 🕊️</p>
<p>❝ Rawan bana sormaya başladı:<br />“Ayağım neden benden önce cennete gitti?<br />Neden beni de onunla birlikte götürmedi?”<br />Bu odada uyuyordu… Uyandığında ayağını bulamadı. ❞</p>
<p>Gazze’de çocuklar yalnızca evlerini değil, bedenlerini ve çocukluklarını da kaybediyor. Rawan, ayağının olmadığını hastanede fark ettiğinde tek ayağının üzerine kalkmaya çalıştı. Yürümek istedi… Ağladı… Psikolojisi o günden sonra çok ağır etkilendi.</p>
<p>❝ Bir protez takmak istiyorum.<br />Arkadaşlarımla oynamak istiyorum.<br />Anaokuluna gitmek istiyorum.<br />Annemin telefonunu şarja götürmek istiyorum… ❞</p>
<p>Rawan’ın en büyük hayali anaokuluna gitmekti. Bugün ise karanlıkta, mum ışığında yaşıyorlar. Elektrik yok. Yatak yok. Rawan yerde uyuyor. Ama hayalleri hâlâ var.</p>
<p>❝ Büyüyünce doktor olmak istiyorum… İnsanları tedavi etmek için. ❞</p>
<p><br />Mavi Marmara Gazze Temsilciliği olarak, hayat hikâyesini bizimle paylaşan çocukların ve ailelerin yanında olmaya devam ediyoruz. Yaralı çocukların yeniden ayağa kalkabilmesi, hayata tutunabilmesi için çalışmalarımızı sürdürüyoruz.</p>

<p><iframe src="//www.youtube.com/embed/d6kc-_Q-mF0" width="560" height="314" allowfullscreen="allowfullscreen"></iframe><br /><br /></p>
<p>❝ Bombardıman sırasında evden kaçmak zorunda kaldık. Kaçarken eklemim kırıldı, kardeşimi gözlerimin önünde vurup öldürdüler ve o gözüm artık görmüyor.❞</p>
<p>Gazze’de herkes acılı bir hikayeye sahip. Maher Jalal Dahşan amcamızda onlardan yalnızca biri.. Yüz hatlarında ve yorgun vücudunda dayanılmaz bir acının hikâyesini canlandırıyor. Beş kişilik bir ailenin reisi; oğullarından biri engelli, diğeri şehit olmuş ve evi enkaza dönmüş.</p>
<p>Şimdi ailesiyle birlikte, soğuktan hiçbir koruma sağlamayan basit bir barınakta yaşıyor. Fakat buna rağmen bizlere umudun ne olduğunu gösteriyor. İşte Maher Jalal Dahşan amcamızın hikayesi..</p>
<p>Gazze’de acil yardım çalışmalarımızı sürdürüyor, yaşamın zorluklarıyla mücadele eden ihtiyaç sahibi ailelere desteklerinizi ulaştırıyoruz. Bize destek olmaya devam edin.</p>

<p><iframe src="//www.youtube.com/embed/PJ5tKQgv1iQ" width="560" height="314" allowfullscreen="allowfullscreen"></iframe>Uluslararası Sularda Bir Ge<br /><br /></p>
<section class="yazi-icerik">
<p>Tunus’a ulaştık.</p>
<p>Havalimanında 15 saat boyunca susuz, yemeksiz, çaysız bekletildik; sorguya alındık. İçimden, <em>Kötü başlangıçlar güzel biter inşallah</em> dedim.</p>
<p>Umutla dolu Özgürlük Filosu gemisine nihayet ulaştık. Zorlu bir süreçten sonra, üç gün sonra Malta açıklarında, uluslararası sularda demir attık.</p>
<p>Gece saat 00.15 'ti.</p>
<p>Toparlanıp yatağıma uzandım, telefonumla oyalanıyordum. Ansızın bir patlama oldu.</p>
<p>İrkildim. Kalbimi tuhaf bir korku sardı.</p>
<p>Tuhaftı çünkü gemideydik…</p>
<p>Acaba bir şey mi düştü, kırıldı, parçalandı? Jeneratöre mi bir şey oldu? Elektrik şebekesinde bir arıza mı var? diye düşündüm.</p>
<p>Kafamda binbir ihtimal dönerken kendimi dışarı attım.</p>
<p>Gemi mürettebatından iki kişi etrafta telaşla koşturuyor ve <strong>“Herkesi geminin arkasından toplayın!”</strong> diye bağırıyorlardı.</p>
<p>Korkum daha da belirginleşti. Çünkü bu kişiler teknik ve jeneratör sistemlerinden sorumluydu.</p>
<p>Zaman bir anda hızlandı. Aklım durmuş gibiydi.</p>
<p>Ne olduğunu anlamaya çalışıyordum ama hiçbir şey anlayamıyordum. Sadece peşlerinden gidiyordum.</p>
<p>Geminin arka kısmına vardık.</p>
<p>“Dron” dedi biri. İlk anda algılayamadım.</p>
<p>“Bizi vuracaklar” dedi. Yine algılayamıyordum.</p>
<p>“Işıkları kapatın!” dedi. Hâlâ elektrikle ilgili bir sorun olduğunu sanıyordum.</p>
<p>Tam o sırada ikinci patlama oldu.</p>
<p>Korkunun zirveye ulaştığı andı bu. Belirsizliğin korkusuydu bu…</p>
<p>“Abi, ne oluyor?” dedim.</p>
<p>“Dronla vuruyorlar!” dedi.</p>
<p>O an etrafa baktım. Gökyüzünde iki drone gördüm.</p>
<p>Telefonumu elime aldım. O korku, tedirginlik, heyecan…</p>
<p>Tarif edemediğim duygular içinde videoya kayda başladım.</p>
<p>Yaşadığım bu olay sadece iki dakikaydı.</p>
<p>Ama bu iki dakika, Gazzeli insanlar — çocukların, kadınların, kızların, gençlerin, yaşlıların — 17 aydır yaşadıklarının küçük bir özetiydi bu.</p>
<p>Ben sadece iki dakika yaşadım.</p>
<p>Onlar bir asırdır yaşıyorlar.</p>
<p>Ve ben Gazze'den 1500 mil uzakta, Malta açıklarında, uluslararası sularda yaşadım.</p>
<p>Hukukun var olduğunu sandığımız bir yerde…</p>
<p>İsrail’in böyle bir şeyi yapacağı aklımın ucundan bile geçmezdi. Ama yaptı.</p>
<p>Bu bir terördü.</p>
<p>Gazzeli insanlar şu anda ne durumda? Ne kadar vahşice öldürüldüler ve öldürülmeye devam ediliyorlar…</p>
<p>Bu düşüncelerle kendimi kınadım.</p>
<p>Ama bu gemiye binip onların yanında olduğumu bilmek bana büyük bir cesaret verdi.</p>
<p>Gaddar, katil, siyonist İsrail; canın cehenneme!</p>
<p>Bizi korkuttuğunu zannederken aslında bize cesaret veriyorsun!</p>
</section>

<p><img src="../../../../public/story/0/8/578848240649.jpg" alt="578848240649.jpg" /></p>
<p> Bizi Bekliyorlar 🕊️</p>
<p>❝ İçinde bulunduğumuz durum hayal edebileceğinizden çok daha kötü… Sabah uyandığımızda ise tüm çadırımız, yataklarımız, yiyeceklerimiz suyun içinde kalmıştı. Su yarım metreden fazlaydı… Her şeyimiz mahvoldu. ❞</p>
<p>Gazze’de sağanak yağışlar, zaten zor şartlarda yaşam mücadelesi veren aileleri bir kez daha vurdu. Çadırlar suyla doldu, yataklar ıslandı, eşyalar kullanılamaz hâle geldi. Birçok aile, soğuğun içinde, tamamen savunmasız durumda güne uyandı.</p>
<p>Bu insanlar yalnızca bir sığınma alanı değil, yeniden nefes alabilmek için desteğe ihtiyaç duyuyor. Bu felaketin ortasında, dünyanın kendilerini duyacağını umut ederek sesleniyorlar.</p>
<p><br />Mavi Marmara Gazze Temsilciliği olarak, selden etkilenen ailelerin acil ihtiyaçlarını ulaştırmak için çalışmalarımızı sürdürüyoruz.<br />Gücünüz ölçüsünde vereceğiniz her destek, bir ailenin karanlık bir geceden sabaha umutla uyanmasına vesile olabilir.<br /><br /></p>
<p>Aşağıdaki linkten videonun tamamını izleyebilirsiniz.</p>
<p>https://www.instagram.com/reel/DRMzKSAiMKi/?utm_source=ig_web_button_share_sheet</p>

<p>Mısır’da Gazze’den kaçmak zorunda kalmış Filistinlilerle karşılaştığım ilk anda içimde ağır bir his oluştu. Bu his yalnızca savaşın yıkıcılığına dair değildi; çok daha derin, çok daha insanî bir sıkışmışlıktı bu. Anlattıklarından, bakışlarından ve susuşlarından şunu net bir şekilde gördüm: Bu insanlar sadece savaşın mağduru değildi, aynı zamanda sığındıkları yerde de görünmez kılınmışlardı.</p>
<p> <img src="../../../../public/story/0/7/5500.jpeg" alt="5500.jpeg" /></p>
<p>Gazze’den Mısır’a geçen Filistinlilerin büyük bir kısmı burada ikamet izni alamıyor, çalışma hakkına sahip olamıyor ve başka bir ülkeye geçmek için vize dahi çıkaramıyordu. Yani kaçtıkları yerden kurtulmuş olsalar bile, başka bir açık hava hapishanesinde yaşıyorlardı. Savaşın acımasızlığı zaten yeterince ağırdı; fakat bundan daha acı olan, sığındıkları ülkede karşılaştıkları vurdumduymazlık oldu. Mısır’da dolaştığım mahallelerde ve muhitlerde beni en çok sarsan şey, bu kayıtsızlığın ne kadar normalleşmiş olduğuydu. Bir mahallede insanlar açlıkla, belirsizlikle mücadele ederken; birkaç sokak ötede lüks binalarda yaşayanların bunu hiç umursamadan hayatlarına devam ettiğini gördüm. Fakirlik ve yoksulluk en dipteyken, zenginlik uç noktadaydı ve bu iki uçurum arasında hiçbir vicdan köprüsü yok gibiydi. İşte Mısır halkı için “vurdumduymaz” dememin sebebi tam olarak buydu. Buna ek olarak, Mısır halkında bana geçen en güçlü izlenimlerden biri de amaçsızlık ve anlamsızlık hissiydi. Kendi kimliğine, kültürüne, davasına ait güçlü bir duruş göremedim. Girdiğim birçok evde Mısır’a özgü bir şey görmek isterken, aksine Noel ve yılbaşı süsleriyle karşılaştım. Batı’ya özenen, onu taklit eden, sanki güçlü olana yaranmaya çalışan bir ruh hâli vardı. Bu bana, içi boşaltılmış, nereye ait olduğunu bilmeyen bir yaşam izlenimi verdi.</p>
<p><img src="../../../../public/story/0/7/image5-900x600.jpg" alt="image5-900x600.jpg" /></p>
<p>Gazze’den gelen Filistinliler ise bunun tam tersiydi. Onlar, her şeye rağmen kendileri olarak kalabilmiş, amaçları ve umutları olan bir halktı. Girdiğimiz her evde Filistin haritaları, Filistin motifli eşyalar, duvar süsleri vardı. Bu insanlar kim olduklarını saklamıyor, aksine her köşede kimliklerini haykırıyorlardı. Bu, sessiz ama çok güçlü bir bilinçti. Onurlu bir duruşları, net bir şuur hâlleri vardı.</p>
<p><img src="../../../../public/story/0/7/cairo_gazawi_2024-3.jpg" alt="cairo_gazawi_2024-3.jpg" /></p>
<p>Evlerin çoğunda kadınlar vardı; çünkü kocaları ya savaşta şehit olmuştu ya da Gazze’de kalmak zorunda kalmışlardı. Buna rağmen bu kadınlar hayata tutunmanın yollarını arıyordu. Kendi emekleriyle yaptıkları anahtarlıklar, örgü çantalarla geçimlerini sağlamaya çalışıyorlardı. Bir evde iki bacağını kaybetmiş bir ablamız vardı; buna rağmen yüzünde umut vardı, gülümsüyordu. Başka bir evde, yakınlarını kaybetmiş bir başka kadın… Ama yine aynı şey: yaşam arzusu, direnç ve umut. Yardım dağıtırken fark ettiğim bir başka şey ise Filistinlilerin gururu oldu. İhtiyaçları çok büyük olmasına rağmen, yardımı almakta bile bir onur çizgisi vardı. Özellikle erkekler, hayatım boyunca unutamayacağım bir vakar taşıyordu. O yardımlar olmasa zorlanacaklarını biliyordum; ama eğer gerçekten mecbur kalmasalar, sırf gururlarından almayacaklardı. Unutamayacağım anlardan biri de yaşlı bir ablayla karşılaşmamdı. Bombalamalar sonucu gözlerini kaybetmişti, yürümekte zorlanıyordu. Yanına yaklaşıp selam verdim; beni duydu ama göremedi. Olduğu yerde bekliyordu, birinin onu alıp götürmesini… Yüzündeki tebessüm, yaşadığı her şeye rağmen hâlâ oradaydı. Sesin geldiği yöne doğru gülümsüyordu. O an ne yapacağımı bilemedim, sadece izledim. O tebessüm zihnime kazındı. Bütün bunları gördükten sonra kendi hayatıma baktım. Kendi dertlerimi düşündüm ve şunu fark ettim: Aslında benim “dert” sandığım şeyler ne kadar küçükmüş. İnançlı ve refah seviyesi olan insanlar olarak ne kadar çok şükretmemiz gerektiğini anladım. Eve döndüğümde ise başka bir eksiklikle yüzleştim: Kendi evimde, kendi toprağımı, davamı, mücadelemi hatırlatan neredeyse hiçbir şey yoktu. Oysa Gazze’den gelen bir Filistinlinin evinde, en küçük köşede bile toprağına dair bir iz vardı. Mısır’daki Filistinliler sıkışmışlıkların arasında yaşıyor; ama buna rağmen umutlular. Sabırla, onurlarını koruyarak yardım eli uzanmasını bekliyorlar.  Resmî rakamlar net olmasa da, Gazze’den Mısır’a geçen Filistinli sayısının on binlerle ifade edildiği biliniyor. Çoğu geçici statüde, güvencesiz ve belirsizlik içinde yaşamaya çalışıyor.</p>
<p>Peki somut olarak ne yapılabilir? Bu insanlar için sadece üzülmek yetmez. Uluslararası alanda seslerinin daha güçlü duyurulması, kalıcı ikamet ve çalışma hakları için baskı oluşturulması, sadece geçici yardımlar değil sürdürülebilir geçim imkânları sağlanması gerekiyor. Eğitim, psikolojik destek ve ekonomik üretim alanları açılmadıkça bu sıkışmışlık devam edecek. Benim bu yazıyı yazma sebebim, sadece gördüklerimi anlatmak değil. Aynı zamanda kendime ve okuyan herkese şu soruyu sormak: Biz kendi kimliğimizle, davamızla ve insanlığımızla ne kadar yüzleşiyoruz?</p>
<p>Gazze’den Mısır’a uzanan bu hikâyede en çok gördüğüm şey şuydu: Her şeyini kaybetmiş insanlar, onurlarını kaybetmemişti. Ve belki de asıl umut tam olarak burada duruyordu.</p>
<p> </p>

<p><iframe src="//www.youtube.com/embed/lzybArhWdLY" width="560" height="314" allowfullscreen="allowfullscreen"></iframe></p>
<p>Bizi Bekliyorlar </p>
<p>❝ Hayatım bir anda altüst oldu… Yaralanmamdan sonra artık ne çalışabiliyorum ne de evimi geçindirebiliyorum. Bacağımda kalıcı bir sakatlık var, sırtımda ve omurgamda şarapnel parçaları duruyor. Her hareketim acı veriyor, ama yine de sabrediyorum… ❞</p>
<p>Gazze’de zaten zorlu olan yaşam koşulları, yaralı ve bakıma muhtaç insanlar için çok daha ağır. Su ve yemek için günlerce mücadele eden aileler, yaşanması son derece güç yerlerde hayata tutunmaya çalışıyor. Hele ki kış yaklaşırken… soğuk, yaraları ve çaresizliği daha da derinleştiriyor.</p>
<p>❝ Kardeşim şehit olduğunda dünya başımıza yıkıldı. O bize bakardı… Şimdi hem yokluğuyla hem de geçim sıkıntısıyla mücadele ediyoruz. Tek başıma su taşımak için sırtıma iki büyük bidon yüklemek zorunda kalıyorum. Hayat eski hâline hiç dönmedi… ❞</p>
<p>Bu insanlar sadece ekmeğe, suya ya da bir battaniyeye değil… yeniden nefes alabilmek için uzanacak bir ele ihtiyaç duyuyor. İçinde bulundukları sıkıntının duyulmasını, görülmesini umut ederek yardım çağrısında bulunuyorlar.</p>
<p>Mavi Marmara Gazze Temsilciliği olarak, zor durumda kalan ailelere ve yaralılara acil destek ulaştırmak için çalışmalarımız devam ediyor. Gücünüz nispetinde yapacağınız her katkı, bir ailenin karanlığın içinden yeniden umut görmesine vesile olabilir.</p>
<p> </p>

<p style="text-align: left;"><strong> Bizi Bekliyorlar!<br /></strong><iframe title="📽️ Bizi Bekliyorlar 🕊️" src="//www.youtube.com/embed/bufCjUfRRTY" width="680" height="1209" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen"></iframe></p>
<p style="text-align: left;">❝ Bu benim evimdi… Sadece iki ay oturabildim. Savaştan bir ay önce satın almıştım. Maalesef doğru dürüst faydalanamadım. Bütün emeğimi, birikimimi, ömrümün alın terini buraya yatırdım. Çocuklarımla burada mutlu bir hayat yaşamak için. Ama gördüğünüz gibi bombalandı ve çok ağır hasar aldı. ❞<br /><br /></p>
<p style="text-align: left;">Gazze’de evi hasar gören aileler, tehlikeli olsa bile yıkık dökük duvarların arasında yaşamaya mecbur kalıyor. Çünkü dışarıdaki çadırlar soğuk ve yağmurda artık bir sığınak değil. Evin içinde hiçbir eşya kalmadı; ne battaniyeler, ne döşekler… Her şey yok oldu.<br /><br /></p>
<p style="text-align: left;"><img src="../../../../public/story/0/5/bizi-bekliyorlar-v3-web.jpg" alt="bizi-bekliyorlar-v3-web.jpg" /></p>
<p style="text-align: left;"><strong></strong></p>
<p>❝ Benim bütün çocukluğum yıkım, göç, bombardıman ve açlıkla geçti. Elbette benim de dünyanın diğer çocukları gibi yaşama hakkım var. Onlar neden benden daha şanslı? Hayırseverlere, tüm dünyaya sesleniyoruz. Bizi görsünler, bize ulaşsınlar, herhangi bir şekilde yardım etsinler. ❞</p>
<p> Bu insanlar yalnızca bir çatıya değil… kendilerini koruyabilecek kadar bile olsa bir desteğe ihtiyaç duyuyor. Dünyanın duyacağını umut ederek sesleniyorlar.</p>
<p><br />Mavi Marmara Gazze Temsilciliği olarak, evi yıkılan ve barınacak yeri kalmayan ailelere acil yardım ulaştırmak için çalışmalarımızı sürdürüyoruz.<br />Gücünüz ölçüsünde yapacağınız her katkı, bir ailenin yeniden umut bulmasına vesile olabilir. </p>
<p style="text-align: left;"> </p>

<p style="text-align: center;"><strong>Hanzala’ya Yapılan Müdahale: Uluslararası Sularda Sivil Bir İnisiyatifin Zorla Durdurulması.</strong></p>
<div class="bubble hide-name is-out can-have-tail is-read is-group-first" style="text-align: center;" data-mid="18025" data-peer-id="1340429274" data-timestamp="1759146436">
<div class="bubble-content-wrapper">
<div class="bubble-content">
<div class="message spoilers-container" dir="auto"><strong>2025’te Özgürlük Filosu’nun Hanzala gemisi, İtalya’dan Gazze’ye insani yardım taşırken sabotajlara ve uluslararası sularda İsrail müdahalesine uğradı. 12 ülkeden aktivistler gözaltına alındı, şiddet gördü. Hukuka aykırı müdahale dayanışmayı bastırmaya çalışsa da küresel destek artarak sürüyor.</strong></div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"> </div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto">2025 yılında, Özgürlük Filosu Koalisyonu tarafından organize edilen bir sivil insani yardım girişimi kapsamında Hanzala isimli gemi, İtalya’dan hareket ederek Gazze’ye doğru yola çıkmıştır. Geminin temel amacı, Gazze Şeridi’ne yönelik süregelen ablukayı deniz yoluyla aşmak ve bölgeye insani yardım ulaştırmaktır. Bu çerçevede, 12 farklı ülkeden 21 gönüllü aktivist, gazeteci, sağlık çalışanı ve insan hakları savunucusu gemiye katılarak yolculuğa dahil olmuştur. 12 farklı ülkeden 21 gönüllü aktivist, gazeteci, sağlık çalışanı ve insan hakları savunucusu gemiye katılarak yolculuğa dahil olmuştur. Hanzala sadece insani yardım malzemeleri taşımakla kalmamış; aynı zamanda küresel dayanışmanın, sivil direnişin ve uluslararası hukuka bağlılık çağrısının sembolü hâline gelmiştir. Gemide taşınan malzemeler arasında bebek maması, çocuk bezi, ilaç ve temel gıda maddeleri yer almaktadır. Katılımcılar; Amazon İşçi Sendikası’nın kurucusu Christian Smalls, insan hakları avukatı Huwaida Arraf, Yahudi-Amerikalı savaş karşıtı aktivistler, Avrupa Parlamentosu üyeleri ve Al Jazeera muhabirleri Mohamed El Bakkali ile Waad Al Musa gibi isimlerden oluşmaktadır.</div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"><img src="../../../../public/story/0/4/ekran-goruntusu-2025-09-29-152002.png" alt="447465625716.jpg1.jpg" /></div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"><strong>Yolculuk Öncesi Sabotaj Girişimleri</strong> Hanzala gemisi, seferine başlamadan önce iki ayrı sabotaj girişimiyle karşı karşıya kalmıştır. Yapılan teknik kontroller sonucunda, geminin pervane kısmına bilinçli olarak dolanmış ipler tespit edilmiştir. Eğer bu durum zamanında fark edilmeden motor çalıştırılsaydı, yüksek ihtimalle geminin aktarma organları ciddi şekilde zarar görecek ve gemi hareket edemez hale gelecekti. İkinci sabotaj girişimi ise gemiye temin edilen kullanım suyuna yönelik olmuştur. Yapılan analizlerde, su deposuna sülfürik asit karıştırıldığı ortaya çıkmıştır. Bu durumun fark edilmemesi halinde hem mürettebat hem de gönüllüler ciddi cilt yanıklarıyla karşı karşıya kalabilir, hayati tehlike arz eden sonuçlar doğurabilirdi. Bu girişimler, yalnızca bir gemiyi durdurmayı değil; aynı zamanda küresel dayanışmayı ve Filistin halkına ulaşacak insani yardımı engellemeyi hedefleyen saldırılar olarak değerlendirilmektedir.</div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"> </div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"><strong>Uluslararası Sularda Müdahale</strong> Tüm engellemelere rağmen yola çıkan Hanzala, 27 Temmuz 2025’te uluslararası sularda İsrail ordusu tarafından durdurulmuş ve gemiye müdahale edilmiştir. Müdahale sırasında gemide herhangi bir silah, askeri personel veya yasa dışı unsur bulunmamaktadır. Ancak gemide bulunan tüm yolcular gözaltına alınmış, kamera sistemleri kapatılmış ve dış dünya ile bağlantı kesilmiştir. Bu olay, İsrail’in 2025 yılı içinde Özgürlük Filosu misyonlarına yaptığı üçüncü askeri müdahaledir. Daha önce mayıs ayında Vicdan isimli yardım gemisine Avrupa sularında düzenlenen saldırıda dört kişi yaralanmış, haziran ayında ise Madleen isimli başka bir gemi ele geçirilmiş ve mürettebatı alıkonulmuştur. Bu zincirleme müdahalelerin uluslararası toplum nezdinde yeterince gündeme getirilmemesi, hukukun siyasal güç karşısındaki kırılganlığını gözler önüne sermektedir.</div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"> </div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"><strong>Hukuki Boyutu ve İnsan Hakları İhlalleri</strong> Uluslararası deniz hukukuna göre bir devlet, kendi karasularının dışında seyreden ve tehdit unsuru taşımayan sivil gemilere müdahale etme yetkisine sahip değildir. Özellikle bu gemiler yalnızca insani yardım taşıyorsa ve barışçıl amaçlarla hareket ediyorsa, bu müdahalenin meşruiyet temeli bulunmamaktadır. Bu bağlamda Hanzala gemisine yönelik gerçekleştirilen  operasyon, uluslararası hukuk normları ve temel insan hakları ilkeleri açısından hiçbir şekilde meşru ve savunulabilir değildir. Söz konusu müdahale hem hukuki hem de etik bakımdan ciddi ihlaller içermekte ve uluslararası toplumun vicdanında derin yaralar açmaktadır.</div>
</div>
</div>
</div>
<div class="bubble hide-name is-out can-have-tail is-read" style="text-align: center;" data-mid="18026" data-peer-id="1340429274" data-timestamp="1759146436">
<div class="bubble-content-wrapper">
<div class="bubble-content">
<div class="message spoilers-container" dir="auto">Özgürlük Filosu Koalisyonu, alıkonulan aktivistlerin ve gazetecilerin derhâl serbest bırakılması çağrısında bulunmuş; Koalisyon temsilcilerinden Ann Wright, gözaltına alınan kişilerin durumunun “keyfi, hukuksuz ve uluslararası hukuk normlarına aykırı” olduğunu belirtmiştir. Özellikle Christian Smalls’ın yaşadığı haksız şiddet dikkat çekicidir. Smalls, güvenlik güçleri tarafından yere yatırılarak boğulmaya çalışılmış, tekmelenmiş ve ciddi fiziksel şiddete maruz bırakılmıştır. Aktivistin boynunda ve sırtında gözle görülür izler oluştuğu ifade edilmektedir. Ayrıca Smalls’un avukatıyla görüşmesi esnasında altı polis memurunun çevrelerini sarması, yalnızca bireysel bir hak ihlaline değil, aynı zamanda savunma hakkına dönük sistematik bir baskıya işaret etmektedir. Bu tür uygulamalar, temel insan haklarına ve uluslararası hukuk normlarına aykırıdır. Smalls’un maruz kaldığı muamele, yalnızca bireysel bir saldırı değil; daha geniş ölçekte yürütülen bir bastırma politikasının yansımasıdır.</div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"> </div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"><strong>Hanzala Gemisi’nin Sınırlı Görünürlüğü: Madleen ve Vicdan Gemisi Deneyimleriyle Karşılaştırma</strong> Hanzala girişimi, insani yardımın sembolü olmasına rağmen kamuoyunda Madleen gemisi kadar geniş yankı bulmamıştır. Bu durum, daha önce yaşanan Vicdan gemisi deneyiminde olduğu gibi, sivil inisiyatiflerin görünürlüğü konusundaki farklılıkları gündeme getirmektedir. Bunun birkaç nedeni bulunmaktadır: Medyatik Unsurların Eksikliği: Madleen gemisinde tanınan siyasetçiler, aktivistler ve güçlü sosyal medya kampanyaları yer almış; bu durum uluslararası basının dikkatini daha yoğun şekilde çekmiştir. Hanzala’da önemli isimler bulunmasına rağmen, bu destek aynı ölçüde küresel bir medya ilgisine dönüşmemiştir. Gündem Çakışması: Müdahale, aynı dönemde dünya kamuoyunun yoğun biçimde meşgul olduğu başka bölgesel krizlerle aynı zamana denk gelmiş, bu nedenle gündem etkisi görece sınırlı kalmıştır.</div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"> </div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"><strong>Stratejik İletişimin Yoğun Gündemlere Denk Gelmesi: </strong>Hanzala girişiminin öncesinde ve icrası sırasında yürütülen iletişim ve kampanya faaliyetleri, Madleen örneğine kıyasla daha sınırlı görünürlük üretmiş; özellikle sosyal medya mobilizasyonu ile sembolik dil kullanımı görece zayıf kalmıştır. Bu durum, büyük ölçüde İsrail–İran arasındaki çatışmanın küresel gündemi işgal etmesine bağlıdır. Vicdan Gemisi ile Benzerlik: Vicdan Gemisi, risk düzeyi yüksek bir girişim olmasına karşın sınırlı medyatik görünürlük elde etmiştir. Bunun başlıca nedeni, ayrıldığı Tunus limanından itibaren yoğun bir kamuoyu kampanyası yürütmek yerine, düşük profilli bir iletişim stratejisinin benimsenerek görünürlüğün Malta çıkışı sonrasına ertelenmesidir. Mobilizasyonun başlamasına bir gün kala, mezkur geminin Malta Limanı’na yanaşarak aktivistleri kabul etmesi planlanırken, İsrail’in insansız hava aracı saldırısı gerçekleşmiştir. Dolayısıyla, Hanzala’nın insani boyutu ve hukuksuz bir müdahaleye maruz kalması ne kadar değerli ve önemli olsa da yeterince gündem olmamasının nedenleri; iletişim stratejilerinin, küresel aktörlerin katılımının ve uluslararası medyanın ilgisinin belirleyici olduğunu göstermektedir.</div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"> </div>
<div class="message spoilers-container" dir="auto"><strong>Sonuç</strong> Hanzala gemisine yönelik müdahale, yalnızca Filistin halkına yönelik insani yardım girişimlerinin engellenmesi değil; aynı zamanda uluslararası dayanışma hareketlerinin bastırılması anlamına gelmektedir. Geminin taşıdığı yardım malzemeleri kadar, taşıdığı umut, dayanışma mesajı ve insan hakları vurgusu da hedef alınmıştır.  Ancak söz konusu müdahale, dayanışma çabalarının sona ermesine değil; bilakis daha görünür ve yaygın hâle gelmesine neden olmaktadır. Hanzala, yalnızca bir gemi değil; insan onurunun, sınır tanımayan insani sorumluluğun ve barışçıl direnişin sembolüdür. Yaşanan bu hadiseler Özgürlük Filosu Koalisyonu'nu yıldırmamış, aksine Gazze'deki insanlık dışı ablukayı kırma kararlılığını daha da artırmıştır. Bu defa kurulan uluslararası Global Sumud Flotilla koalisyonuyla birçok farklı ülkeden insanın desteğiyle, 44 farklı yat, tekne ve gemiyle Eylül 2025 itibariyle Akdeniz'e açılma süreciyle ilgili hazırlıklarını sürdürmektedir.  </div>
</div>
</div>
</div>
<p style="text-align: center;"> </p>

<p><img src="../../../../public/story/0/3/somali3.jpg" alt="somali3.jpg" /></p>
<p> </p>
<p>Hiç düşünmemiştim böylesini. Böylesine bir yokluğu. Gözümde hep canlanırdı, kara kavruk çocuklar, kahverengi kuru bir toprak, çalılardan yapılmış evler. Ama sadece canlanırdı. Gerçek, bundan çok başkasıymış. Gözümde canlanan bu somut şeyler, aslında içinde nice duyguları barındırıyormuş. Yokluk duygusu mesela. Varlığı bilmeyen yokluğu bilebilir miydi? Belki de yaşamayı onlar için kolay kılan, varlığı bilmemeleriydi.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
<p>Kimi zaman aç, kimi zaman susuz, kimi zaman elbisesiz, dünyanın bir köşesinde yaşıyordu bu insanlar. Varlık içinde yüzen bizlerin tam aksine, onlar yokluk içinde yüzüyorlardı. Öyle ya, insanoğlu her şarta uyum sağlar ve öylece yaşayıp giderdi. Fakat insanca yaşamak herkesin hakkıydı. İnsanca yaşamak için, nice zenginliklere sahip insanların içine nakşedilmeliydi iyilik duygusu. İşte o zaman, herkes insanca bir yaşama kavuşabilirdi.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
<p><img src="../../../../public/story/0/3/somali4.jpg" alt="somali4.jpg" /> </p>
<p>Şimdi ben, insanca yaşamayı hakeden fakat dünyanın acımasızlığıyla karşı karşıya kalmış bu insanların arasındayım. İyilik için, onların gönlüne dokunabilmek için oradaydım. Kilometrelerce uzaktan, onları görmeden ve hissetmeden, yalnızca iyilik duygusuyla bize bu güzel insanlar için teslim edilen emanetleri sahiplerine ulaştırmak için yapmıştık bu yolculuğu. Geride unutamayacağım güzel anlar ve bu fotoğraflar kaldı.<span class="Apple-converted-space"> </span></p>
<p>Güneş tam tepemizde, gözlerim hafif nemli, uzaktan süzüyorum kara kavruk çocukları. Bu çocuklar ki, kara olsalarda, görünenin aksine yüzleri apaydınlık, baktığınızda insana yaşam sevinci veriyor. Evet, şimdi tam bu anda, iyilik denilen eylemin ne derece önemli olduğunu bir kez daha idrak ederek yalnızca buradaki duyguya kendimi bırakmak istiyorum. Ne demişti şair: iyilik eden, iyilik bulur!</p>
<p><img src="../../../../public/story/0/3/somali5.jpg" alt="somali5.jpg" /></p>
<p>Ekrem Kubilay Karadeniz - Somali, 2024</p>
<p> </p>
<p> </p>